Onder Museum Elburg vallen verschillen gebouwen en objecten. Elke toont de geschiedenis van Elburg op een eigen manier.
Vischpoort
De Vischpoort, "hét beeldmerk van Elburg", hoort bij het museum. De voormalige dichte verdedigingstoren is aan het eind van de 16e eeuw in een poort veranderd. In de Vischpoort bevindt zich Escaperoom Elburg. De Vischpoort is dan ook alleen te bezichtigen tijdens het spelen van het spel, wat uiteraard ook zeer de moeite waard is. Een leuke extra beleving binnen deze prachtige poort.
Agnietenklooster
Museum Elburg huisvest in een van de eerste stenen gebouwen van Elburg, het vroegere Agnietenconvent. Het klooster is in de loop van de eeuwen meerdere keren ingrijpend verbouwd. Mis de middeleeuwse dubbelkapel en kloostertuin niet. Vanaf de verstilde binnenplaats is er uitzicht op de kloostergebouwen. Qua schilderijen zijn het echt de meest uiteenlopende varianten van Elburg en de karakteristieke monumenten uit onze stad die je natuurlijk aantreft in de Elburgzaal.
Kazematten
De Kazematten behoren tot de oudste nog bestaande kanonkelders in Nederland. Zij maakten deel uit van de verdedigingswerken van het stadje Elburg en zijn evenals de Vischpoort gedurende de zomermaanden voor publiek toegankelijk. Tijdens evenementen zoals Vestingval kun je vaak een kijkje nemen in deze Kazematten.
Muurhuisje
Tot slot hoort het muurhuisje in de Zuiderwalstraat, schuin tegenover de ingang van het museum, eveneens tot een van de locaties van het museum. Hier is te zien onder welke omstandigheden de armste Elburgers zo'n honderd jaar geleden leefden.
Het muurhuisje toont het wonen in het 'Elburg van 100 jaar geleden'. Het muurhuisje wordt in de mei-, zomer- en herfstvakantie bemand door vrijwilligers van de Vereniging Vrienden van het museum Elburg.
Het muurhuisje is open van:
De entree is gratis en een gift wordt altijd gewaardeerd!
Meer over het muurhuisje
De hertog van Gelre bepaalde in 1392 dat binnen een mijl van de stad Elburg niet mocht worden gebouwd. Aan het eind van de 18e eeuw woonde een groot deel van de bevolking buiten de muren. Om alle mensen te kunnen bergen werden de binnen grachten gedempt en bebouwd. Binnentuinen verdwenen en muurhuisjes verrezen. De muren deden allang geen dienst meer en konden op deze manier nog gebruikt worden om allerlei optrekjes stevigheid te verlenen. Hier huisden de armen van de stad, soms met grote gezinnen. Zij voerden dagelijks strijd om hun bestaan.
In 1773 stichtte Maria Herms Courage een fonds. Zij bepaalde dat jaarlijks twee derde uit de opbrengst van de landerijen werd toebedeeld aan de armen van Elburg tijdens de wintermaanden. Veel muurhuisjes en panden in Elburg zijn met behulp van het geld gerestaureerd.